martes, junio 15, 2010

sei que me miras...


                                                    "Muchacha en la ventana" de Dalí



sei que me miras

cando non te vexo



sábeo a miña noca



-tes o perfil máis bonito do mundo- dis



sorrío



martes, junio 08, 2010

viaxe ó inverno...


                                                              Cuadro de Diego Rivera



viaxe ó inverno

(de súpeto)


agrumes que inxectan na pel

espasmos na metade da noite


sons guturais abríndose paso

na boca semipechada


vento que zoa no cerebro


voltar ó interior da nai

para sobrevivir!


---------------------


viaje al invierno

(de repente)


agujas que inyectan en la piel

espasmos en mitad de la noche


sonidos guturales abriéndose paso

en la boca semicerrada


viento que golpea en el cerebro


volver al interior de la madre

para sobrevivir!





martes, junio 01, 2010

Cómo parar el tiempo y recuperar la cordura...



                                                       Ilustración Nicoletta Ceccoli







Cómo parar el tiempo y recuperar la cordura



Sé del miedo que paraliza
mis facciones,
de gestos acometidos y furiosos,
de labios caídos y asépticos
que procuran la desdicha.


Sé del viento gélido
que ha helado tu alma
caritativa,
del pequeño espacio
en el que habitas
(a veces ni te veo)
porque no me acuerdo de mirarte
cuando en soledad esperas
cualquier brillo de mis ojos
reflejándose en los tuyos.


Y cómo parar el tiempo
y regalarte otro tiempo
azul o verde,
cómo recuperar la cordura
y abrazarte ahora,
después de la insensatez.


sábado, mayo 08, 2010

óleo figurativo...



                                                      "La mujer durmiente" de Renoir







óleo figurativo
divinidades pinceladas
a carón dun lenzo
branco

doce néctar de deuses
atrapando a inxenuidade
dun corpo adolescente



fina brétema que envolve
a forma duns peitos
redondos

castigo de mirar
acariñando co pincel
a xuventude
o sexo estreado

doce néctar que esvara
na paleta colorida
plasmando un perfil
que nunca será de meu


sábado, abril 17, 2010

no meu universo...


                                                          Foto sacada de Internet



no meu universo
hai lúas grandes
e paxaros brancos

estrelas azuis
e concertos de arpa

ninguén pode entrar
sen espir o corpo

sen lavar o cerebro
de palabras

no meu universo estás ti
aínda que non te decates

estou eu abrazándote
es espirais de luz

acércate
ves como non te engano?


------------------------


en mi universo
hay lunas grandes
y pájaros blancos

estrellas azules
y conciertos de arpa

nadie puede entrar
sin desnudar el cuerpo

sin lavar el cerebro
de palabras

en mi universo estás tú
aún que no te des cuenta

estoy yo abrazándote
es espirales de luz

acércate
ves como no te engaño?


domingo, abril 11, 2010

na miña loucura...


                                                         Imaxen sacada de Internet



na miña loucura chámote
aborrecida polos trastos antigos e oxidados

non teñas medo en seguirme

atoparei unha cova
para refuxiarte
das promesas dun día
dos orgasmos inacabados

só cantarei para ti
(avelaíña ferida)
velarei ata que renazcas conmigo
nesta hora nova
lonxe da contaminación e o engano



sábado, abril 03, 2010

Ayer te miré cuando no me veías...

                                                                Imaxe sacada de Internet




Ayer te miré cuando no me veías.
Estabas absorto en el entramado de la película y no sentiste mi aliento cerca de ti. Pero luego tu cuerpo se giró como por inercia, sonreíste como haces siempre y sentí toda la emoción bañando mi cuerpo blanco.

Me preguntaste por qué lloraba y te contesté que me había emocionado con la película llena de entusiasmo y vida, de lucha y aceptación.
Quedaste convencido. Apagaste el televisor. Yo la luz.
En la habitación me cubriste de besos y yo te abracé con mis alas.


viernes, marzo 26, 2010

Así foi, sen facer ruído...


                                                           Foto sacada de Internet


Así foi, sen facer ruído, calmo, silencioso, sen apenas pronunciar ningunha verba.
Agora sabes que fuches sempre o primeiro.
Sí, eles decatábanse da túa infancia marchita, do amor de nai que nunca coñeciches.
Decatábanse da soedade que roías como un anaco de pan duro, das veces que rompías os miolos
imaxinando a casa chea de xoguetes que non tiñas, ou de apertas que non che daban.

Fuches sempre o mellor. Eles o sabían, por iso sepultaron o teu nome, para que non o encontrases.
Doíanse da túa fraxilidade que tamén era a súa.

Pero onte, nunha noite de lúa chea, o vento trouxo imaxes que non recordabas, recuperou o amor incondicional da túa nai, as apertas que sempre quixeron darche.
Onte, nunha noite máxica para ti, encontraches escrito as palabras que nunca pronunciaron eles,
amor amor
Foi como tiña que ser , unha noite MÁXICA só para ti.
Ían caendo cadencias cándidas e ti xa non imaxinabas outro mundo mellor.

E así foi, sen facer ruído, como o teu nome apoderouse da vida.
Todo ten o seu lugar neste mundo,
así,
sen
facer
ruído.

domingo, marzo 21, 2010

días azuis...



                                                                   Cuadro de Sorolla


días azuis
no abanico da emoción

espazos onde cabe
unha promesa túa

un sorriso
un agasallo de amor


domingo, marzo 14, 2010

cazo silencios...


cazo silencios
mentres me miras

gárdoos
para descansar
en min

perfumo silencios
de vagar

                                                                                              Foto sacada de Internet