jueves, noviembre 12, 2015

danzar na brisa do teu mirar


                                                            Imaxe Odile de Schwilgue


danzar na brisa do teu mirar
cando todo parece estático e inerte

inundar os pensamentos
con xogos novos
lamber a pel envolta na  fragrancia
doce ou salgada
-según a necesidade do momento-
subyugar o teu corpo ao meu
mentres recorro salvaxemente
os límites das túas cicatrices





8 comentarios:

  1. É precioso enteiro, pero os dous primeiros versos son especiais, teñen moitísima potencia por sí mesmos. Unha aperta forte Mariola!

    ResponderEliminar
    Respuestas
    1. Moitas grazas Luz por pasarte. Outro abrazo grande tamén para ti!

      Eliminar
  2. reCORRER salvaxemente.
    Brutal e fermosísimo.

    ResponderEliminar
    Respuestas
    1. Ola Chousa!. Pois moitas grazas.
      Un abraciño.

      Eliminar
  3. vexo boa inspiración Mariola, había un tempo que non pasaba e disfrutei leendo estes últimos poemas.
    Non solo teñen movimento as tuas palabras contra o estatismo, teñen música tamén.
    Bicos

    ResponderEliminar
    Respuestas
    1. Graciñas Balbi. Para min é un pracer que pases por aquí.
      Unha aperta grande.

      Eliminar
  4. Muy romántico, me encantó y la imágen muy apropiado.
    Que sería de la vida sin poesía.
    Gracias por compartir tu don.
    Abrazos querida Mariola.

    ResponderEliminar
  5. Muchas gracias Adriana.
    Encantada estoy de que pases por aquí y dejes tus comentarios tan alentadores. Un fuerte abrazo.

    ResponderEliminar