Ilustración de Nicoletta Ceccoli
teño un salouco pequeno aquí dentro
teño un salouco pequeno aquí dentro
tan pequeno que non chego
a afogarme nel
tan só vai minándome pouco a pouco
ata facerme desaparecer
Suscribirse a:
Enviar comentarios (Atom)
.jpeg)
![Selo de María Alice Cerqueira](http://<a href="http://www.mariaalicecerqueira.com/" target="_blank"><img src="http://1.bp.blogspot.com/-HF4i-qt40No/Tjqrxf3WkYI/AAAAAAAAAyE/yDNtd3KmtUI/s1600/2s8iioy.gif" border="0" /></a>)
Entradas
.JPG)
Ten un puntazo romántico o feito de sentir como o propio salouco vai absorvendo o ser...
ResponderSuprimirBicos
Pois vota fora toda esa tristura, muller.
ResponderSuprimirUns versos moi profundos. Biquiños,
Que palabra mais fermosa Salouco...os saloucos ás veces, semellan un afogar,unha falta de aire, son como un choro contido. Afortunadamente a poesia é unha grande catalizadora e liberadora.
ResponderSuprimirbicos
Chousa, é fermoso ver o poema dese xeito, con ese puntazo romántico.
ResponderSuprimirAldabra, cando plasmas as emocións xa as vas
quitando para fóra, e que alivio!
Balbi, nas palabras atopei unha forma de expresión para catalizar os sentimentos como ti ben dis e encántame poder expresarlo!
Bicos .