
cuadro de Klimt
sabía por instintoque esperabas
un acorde
do meu corpo
entre as liñas desvaídas
dun perfil que treme
o teu contacto
elevei os brazos
para rodear a noca
receptiva
acariciei os lóbulos
das orellas
susurrei algunha palabra
desbocada no oído
e pechei os ollos
así góstanme máis as caricias



Cando as propias palabras autoincitan, quen as escoita percibe con nidia claridade o galope da excitación...
ResponderSuprimirBicos "a pelo"
encántame ese final e tamén o da palabra desbocada, como un cabalo salvaxe...
ResponderSuprimirmoi suxerente, éntranme gañas de... ;-))
biquiños.
Olá gostaria que visita se meu blog que é dedicado a cultura. Espero que goste nele tenho uma coluna poética aos sábados ás 09 da manhã espero poder contar com sua visita.
ResponderSuprimirSucesso em seu espaço.
Magno Oliveira
Twitter: @oliveirasmagno ou twitter/oliveirasmagno
Telefone: 55 11 61903992
E-mail oliveira_m_silva@hotmail.com
...así nme gustan las caricias"...me encanta Mariola, es un poema maravilloso.
ResponderSuprimirBesitos linda :)