PERLA DO RIO
E un día volvín a ti sen saber cómo
atropelando palabras e susurros,
xogando na orela dun
amencer,
capturando a fina brétema do día.
Hoxe canto para que ti me escoites
a través dos sauces onde se libera
o salaio das almas extraviadas,
arroupando a nova luz dunha espera.
Navegando unha noite
enteira
a favor do vento o meu
cabelo
íame susurrando un
desvelo
que un día foi o meu sustento.
Canto á beira do río que lava as bágoas
e desguedella os fíos dos pensamentos,
canto coa calma do teu mar que regresa
azul e prateado a carón do meu leito.
E xa te boto de menos cando o ocaso
suspira por mín na copa dos pinos,
cando as buguinas
enfeitizan os soños
e nos prados alumean
os corazóns
cheos de diminutas
perlas do río.
Navegando unha noite
enteira
a favor do vento o meu
cabelo
íame susurrando un
desvelo
que un día foi o meu sustento.
